Jednak elementy szkieletu pozaczaszkowego trafiają się rzadko.
Kielan-Jaworowska pierwotnie zaliczyła Catopsbaatar do rodziny Taeniolabididae w 1974. W 1994 zasugerowała, że Djadochtatherium było bliskie przodkom Catopsbaatar. Wraz z Hurumem wprowadzili nową rodzinę wieloguzkowców Djadochtatheriidae, którą umieścili w nowym podrzędzie Djadochtatheria, w 1997. Rodzina obejmowała rodzaje Djadochtatherium, Catopsbaatar, Kryptobaatar i Tombaatar, wszystkie z pustyni Gobi. Rodzina różni się od innych multituberkulatów (i innych ssaków) przednimi brzegami pyska zbieżnymi z łukami jarzmowymi, dzięki czemu pysk osiągał kształt trapezoidalny, kiedy się nań patrzy z góry. W ogólności inne ssaki miały pyski o bocznych brzegach zakrzywionych do wewnątrz do przodu od łuków jarzmowych. Kielan-Jaworowska i Hurum dokonali rewizji wyższych rang multituberkulatów w 2001, zastępując podrząd Djadochtatheria nadrodziną Djadochtatherioidea umieszczoną w podrzędzie Cimolodonta. thumb|Porównanie czaszek Kryptobaatar (A), Djadochtatherium (B) i Catopsbaatar (C), zaznaczone miejsca przyczepu mięśnia otoczone grzebieniami skroniowymi Poniższy kladogram prezentuje miejsce Catopsbaatar wśród wieloguzkowców wedle Kielan-Jaworowskiej i Huruma, 1997: