Na bokach i wierzchu nadstopiów pierwszej ich pary występuje kilka trichobotrii, a na ich spodzie są one liczne i długie. Opistosoma ma jasny, zwykle żółtawozielony wierzch z wzorem barwy rudej, brązowej lub czarnej, obejmującym poprzeczne linie. Spód opistosomy jest ciemnobrązowy z jaśniejszą pośrodku i biało obrzeżoną przepaską środkową, dwoma parami białawych kropek i jasnobrązowo-białym siateczkowaniem po bokach.
Samiec ma jasnożółtawobrązowe nogogłaszczki z ciemniejszymi cymbium i paracymbium. Odnoga tego ostatniego ma smukły płat. Ponadto aparat kopulacyjny cechuje się półprzezroczystym, równomiernie zwężonym ku szczytowi konduktorem, stosunkowo długim embolusem sięgającym nieco za konduktor i cienkimi przewodami nasiennymi wewnątrz trójpłatowej apofizy embolicznej. Płytka płciowa samicy cechuje się szeroką, rozszerzoną ku przodowi przegrodą środkową, płytkim przedsionkiem i podługowatymi częściami bocznymi. W wulwie znajdują się dwie pary zbiorników nasiennych.