Druga, że sprowadzono go pod koniec XIX wieku wraz z sumikiem karłowatym, ale ze względu na duże podobieństwo pozostawał nierozpoznany od ponad 100 lat.
W marcu 2010 w zbiorach Muzeum i Instytutu Zoologii Polskiej Akademii Nauk znaleziono jeden okaz, który po dokładnym zbadaniu okazał się być przedstawicielem Ameiurus melas, sumika czarnego, a nie – jak go błędnie opisano – karłowatego. Był to okaz złowiony w 1953 w rzece Jeziorka w pobliżu Konstancina, co wykazało, że już w latach 50. ubiegłego wieku sumik czarny był obecny w dorzeczu Wisły. Odkrycie to potwierdza również hipotezę, że został wprowadzony do polskich wód razem z sumikiem karłowatym pod koniec XIX wieku. Ewentualnie mógł zostać wprowadzony do wód Wielkopolski przed II wojną światową przez niemieckich rybaków. Późniejsze introdukcje są mniej prawdopodobne, ponieważ już w latach 30. XX wieku hodowcy i wędkarze zaprzestali wsiedlania sumików, które nie spełniły pokładanych w nich nadziei.