Michaił Siemionowicz Bykow (ros. Михаил Семёнович Быков, biał. Міхаіл Сямёнавіч Быкаў, ur. 16 października 1922 w Żłobinie, zm. 30 kwietnia 1991 w Bobrujsku) – radziecki lotnik wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1946).
Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie robotniczej. Skończył 9 klas szkoły nr 6 w Bobrujsku, pracował jako ślusarz i jednocześnie uczył się w aeroklubie, w 1940 został powołany do Armii Czerwonej, ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Odessie. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, w tym od listopada 1941 w składzie 571 pułku lotnictwa szturmowego 224 Dywizji Lotnictwa Szturmowego, walczył na Froncie Zachodnim, Briańskim, 1 i 4 Ukraińskim. Brał udział w dwóch operacjach rżewsko-syczewskich (1942), operacji rżewsko-wiaziemskiej (1943), orłowskiej (12 lipca-18 sierpnia 1943), w tym wyzwalaniu Karaczewa (obwód briański), na 1 Froncie Ukraińskim w składzie 2 Armii Powietrznej uczestniczył w operacji proskurowsko-czerniowieckiej (4 marca-17 kwietnia 1944), w tym w wyzwalaniu Żmerynki i Tarnopola, operacji lwowsko-sandomierskiej (13 lipca-29 sierpnia 1944), w tym w wyzwalaniu Zborowa, na 4 Froncie Ukraińskim w składzie 8 Armii Powietrznej brał udział w operacji karpacko-użgorodzkiej (części operacji wschodniokarpackiej) (9 września-28 października 1944).