W grudniu 1944 wraz ze swoim pułkiem został odwołany z frontu i skierowany do Kujbyszewa (obecnie Samara), gdzie opanował nowy typ samolotu - Ił-10, po czym 19 marca 1945 wrócił na front, gdzie walczył jako dowódca eskadry 571 pułku lotnictwa szturmowego 224 Dywizji Lotnictwa Szturmowego 8 Korpusu Lotnictwa Szturmowego 8 Armii Powietrznej w stopniu kapitana. Do końca wojny wykonał 174 loty bojowe, w tym 29 samolotem Ił-10, atakując wagony kolejowe, lotniska, technikę i siłę żywą wroga, zadając Niemcom duże straty w ludziach i niszcząc wiele sprzętu. Po wojnie nadal służył w Siłach Powietrznych, w 1952 ukończył wyższe kursy lotniczo-taktyczne, w 1954 został zwolniony do rezerwy w stopniu podpułkownika, gdzie pracował jako inspektor w dziale kadr zarządu budowy dróg.