Dało to początek budowie linii kolejowych na Pomorzu. Z początkiem 1851 r. na trasie linii pracę rozpoczął telegraf.
Ze względu na rosnący ruch pasażerski w roku 1863 rozpoczęto budowę drugiego toru; odcinek do Angermünde został oddany do użytku 22 grudnia 1863 r. 16 marca 1863 r. otwarto odnogi: z Angermünde do Anklam (1 listopada 1863 r. odcinek przedłużono do Stralsundu) oraz ze Szczecina do Pasewalku (z późniejszą odnogą do Wolgastu). Trzy lata później, 15 grudnia 1866 r. uruchomiono odnogę z Eberswalde do Wriezen (od 15 maja 1877 r. do Frankfurtu nad Odrą). 22 kwietnia 1872 r. podjęto decyzję o budowie odgałęzienia pomiędzy Angermünde a Freienwalde.
W 1872 r. Komitet Budowy Kolei Berlińsko-Szczecińskiej rozpoczął budowę drugiego toru z Angermünde do Szczecina, który uruchomiono 1 sierpnia 1873 r. Od tej chwili cały odcinek linii był dwutorowy. W 1876 r. otwarto Dworzec Szczeciński w Berlinie (Stettiner Bahnhof). 1 stycznia 1877 r. zakończono budowę linii z Angermünde do Freienwalde. W 1897 r. zmieniono trasę na obszarze Berlina, linia dołączyła do Nordbahn.