Ignacy Roman Łabęcki (1903-1975), syn Józefa Łabęckiego (wujek stryjeczny Wiesława) walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 21. pułku piechoty. W latach 1940–1945 służył jako oficer-inżynier geodeta w Królewskich Siłach Powietrznych Wielkiej Brytanii (Royal Air Force) przy budowie lotnisk.
Ojciec Wiesława, Hieronim Łabęcki, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w latach 1919–1920; brał również udział w kampanii wrześniowej w 1939 r. Należał do tajnych organizacji walczących z niemieckim okupantem i w czerwcu 1942 roku został aresztowany. Poprzez lubelskie więzienie na Zamku trafił do niemieckich obozów koncentracyjnych: Auschwitz, Gross-Rosen i Sachsenhausen. W okresie represji stalinowskich, 15 czerwca 1950 r., został aresztowany wraz z całym zarządem Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Ostrowie Lubelskim przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego za sprzeciwianie się sowietyzacji kraju.
Życiorys Wiesław Łabęcki ukończył szkołę podstawową w Ostrowie Lubelskim, a następnie Technikum Kolejowe Ministerstwa Komunikacji w Lublinie. Po zdaniu matury studiował (w latach 1972–1976) w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych im. gen. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu.