Henryk Stanisław Dinter (ps. Roman, SzczerbieckiMuzeum Dulag 121, Dinter Henryk – sylwetka, ur. 29 marca 1912 w Łodzi, zm. 4 września 1980 tamże) – polski pedagog społeczny, pracownik socjalny, nauczyciel i pisarzIrena Lepalczyk, Dinter Henryk Stanisław, w: Praca Socjalna, nr 1/2018, s.130-132, ISSN 0860-3480.
Życiorys Okres międzywojenny Urodził się i wychował w rodzinie robotniczej. W Łodzi ukończył Seminarium Nauczycielskie im. Ewarysta Estkowskiego. Naukę kontynuował do 1934 na Oddziale Łódzkim Wolnej Wszechnicy Polskiej (Wydział Pedagogiczny). Potem pracował jako nauczyciel i wychowawca w Łodzi. Organizował też letnie kolonie dziecięce i młodzieżowe.
Od 1935 do 1938 uczył się w Studium Pracy Społeczno-Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie, gdyż jesienią 1935 przeniósł się do tego miasta. Pracę dyplomową (1938) napisał na temat: Środowisko podsądnych warszawskiego Sądu dla Nieletnich. W tym okresie poznał Józefa Czesława Babickiego, z którym silnie związał się zawodowo i z którym współpracował ściśle do jego śmierci w 1952.