Wprowadzenie w życie ustawy spowodowało zmiany w luksemburskim Kodeksie Karnym w myśl, których lekarz dokonujący samobójstwa wspomaganego przy zachowaniu odpowiednich procedur nie będzie ponosił odpowiedzialności karnej. Ponadto ustawa przyznaje lekarzowi pewnego rodzaju swobodę czy pomoże zakończyć pacjentowi życie czy nie.
Przesłankami wyłączającymi odpowiedzialność karną lekarza są: pacjent jest pełnoletni oraz posiada zdolność do podejmowania świadomych decyzji żądanie zostało sformułowane w dowolny i wolny od presji sposób cierpienie fizyczne lub psychiczne pacjenta ma charakter trwały, nie do zniesienia oraz występuje brak perspektyw na jakąkolwiek poprawę stanu zdrowia pacjenta żądanie pacjenta dotyczące samobójstwa wspomaganego zostało sporządzone na piśmie
Ponadto procedura przystąpienia lekarza do procedury samobójstwa wspomaganego jest bardzo sformalizowana. Rola lekarza w procesie samobójstwa wspomaganego jest istotna bowiem musi on: