Szlarnik złotobrewy (Zosterops semiflavus) – gatunek małego ptaka z rodziny szlarników (Zosteropidae). Występował endemicznie na Mary Anne Island (Seszele), być może również na kilku pobliskich wyspach. Wymarł najprawdopodobniej pod koniec XIX wieku.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Edward Newton w 1867 na łamach „The Ibis”. Holotyp został pozyskany przez Neville’a, który widząc stado około tuzina szlarników odstrzelił parę dla Newtona. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Zosterops semiflava. Obecnie (2021) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny podtrzymuje tę klasyfikację, jedynie z innym epitetem gatunkowym – semiflavus. Autorzy Handbook of the Birds of the World również uznają szlarnika złotobrowego za odrębny gatunek. Wcześniej niektórzy autorzy uznawali szlarnika złotobrewego za podgatunek szlarnika malgaskiego (Z. maderaspatanus), dokładniej jego podgatunku niekiedy podnoszonego do rangi gatunku – szlarnika żółtopierśnego (Z. (m.) mayottensis). Klasyfikację taką zastosowano na przykład w Check-list of birds of the world (1967). Od szlarników malgaskich złotobrewe odróżniają mniejsze rozmiary ciała i upierzenie. Wcześniejszym sugestiom bliskiego pokrewieństwa między szlarnikiem złotobrewym a afrykańskimi szlarnikami zaprzeczyły wyniki badań mtDNA z 2006.