Xeniaria jacobsoni – gatunek skorków z podrzędu Neodermaptera i rodziny Arixeniidae.
Gatunek ten opisany został w 1912 roku przez Malcolma Burra jako Arixenia jacobsoni. W 1974 T.C. Maa wyznaczył go gatunkiem typowym nowego rodzaju, Xeniaria.
Skorki te mają umiarkowanie spłaszczone ciało, u dorosłych osiągające od 17 do 21 mm długości. Długość ciała u zmierzonych larw I stadium wynosi 8,5 mm, II stadium 10,5 mm, III stadium 15 mm, a IV stadium 14–16 mm. Stosunkowo krótka głowa wyposażona jest bardzo małe oczy, u samców eliptyczne, a u samic nerkowatego kształtu, o przedniej krawędzi nieco wklęsłej. Czułki dorosłych buduje 14 członów, z których trzeci jest u samców tak długi jak piąty, a u samic od niego dłuższy. Samiec ma głaszczki szczękowe o członie czwartym znacznie krótszym od piątego, a głaszczki wargowe dłuższe i smuklejsze niż u X. bicornis. Przedpiersie u wszystkich stadiów rozwojowych jest z tyłu zaokrąglone. Śródpiersie u dorosłych ma od 3,7 do 4 mm szerokości. Dziesiąty tergit odwłoka ma u dorosłych i larw III i IV stadium tylną krawędź z parą szeroko zaokrąglonych wyrostków ponad nasadami przysadek odwłokowych. Dorosłe samce mają metapygidium poprzecznie prostokątne, o tylnej krawędzi prostej lub prawie prostej, a pygidium pośrodku tylnej krawędzi wydłużone.