Podczas okupacji niemieckiej działał w podziemiu. Kierował komórką wojskową przy Departamencie Pracy i Opieki Delegatury Rządu na Kraj. Zasiadał w prezydiach Społecznego Komitetu Samopomocy Społecznej i Polskiego Komitetu Opiekuńczego. Współdziałał w akcjach ratowania dzieci Zamojszczyzny i dzieci żydowskich. 13 lutego 1943 aresztowany został przez gestapo i uwięziony na Pawiaku. Przebywał następnie w niemieckich nazistowskich obozach koncentracyjnych, m.in. w Auschwitz (kompania karna), Neuengamme i Bergen-Belsen. W obozach uczestniczył w konspiracji. 15 kwietnia 1945 wyzwolono obóz Bergen-Belsen, skąd pojechał na leczenie do Szwecji.
W 1946 wrócił do Polski, gdzie pracował początkowo w Prezydium Rady Ministrów, a od 8 stycznia 1951 w Państwowej Komisji Etatów. W 1956 przeszedł do Ministerstwa Finansów (m.in. finansowanie urządzeń socjalnych). Działał w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci (zorganizował i był prezesem Oddziału Warszawskiego), w Społecznym Komitecie Przeciwalkoholowym, Towarzystwie Historycznym Wolnej Wszechnicy Polskiej, jak również pisał artykuły do Opiekuna Społecznego.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 209-3-9,10).