Sytuacja pogorszyła się, po elekcji Juliusza II, który nie sympatyzował z Ludwikiem XII. W 1507 roku zrezygnował z archidiecezji Reims i został arcybiskupem Narbony. Ponadto, 17 września tego samego roku został podniesiony do rangi kardynała biskupa i otrzymał diecezję suburbikarną Albano. 1 marca 1511 roku francuscy duchowni (wśród nich Briçonnet), zgromadzeni w Lyonie, postanowili o zwołaniu soboru w Pizie i wezwali papieża, aby się na nim stawił. Juliusz II pozbawił godności kardynalskiej i wszelkich beneficjów kościelnych Briçonneta oraz czterech innych kardynałów: Francisca de Borję, René de Prie, Bernardina Lopez de Carvajala i Federica di Sanseverina. Następca Juliusza II, Leon X ułaskawił duchownych i przywrócił im godności kardynalskie (z wyjątkiem de Borjy, który już wówczas nie żył) 7 kwietnia 1514 roku. Guillaume Briçonnet powrócił wówczas do Narbony, gdzie zmarł 14 grudnia tego samego roku.
Przypisy
Kategoria:Arcybiskupi Reims Kategoria:Biskupi i arcybiskupi Narbony Kategoria:Biskupi Saint-Malo Kategoria:Urodzeni w 1445 Kategoria:Zmarli w 1514 Kategoria:Francuscy kardynałowie XVI wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Aleksandra VI Kategoria:Ludzie urodzeni w Tours Kategoria:Francuscy kardynałowie XV wieku