Pijnackeria barbarae Scali, Milani & Passamonti, 2013 Pijnackeria hispanica (Bolívar, 1878) †Pijnackeria lelongi Scali, Milani & Passamonti, 2013 Pijnackeria lucianae Scali, Milani & Passamonti, 2013 Pijnackeria masettii Scali, Milani & Passamonti, 2013 Pijnackeria originis Scali, Milani & Passamonti, 2013 Pijnackeria recondita Valero & Ortiz, 2015
Budowa i cytogenetyka Samce osiągają od 38,4 do 49,3 mm, a samice od 44,2 do 65,5 mm długości ciała. Samce ubarwione są w odcieniach zielonkawego lub cynamonowego koloru z bocznymi pasami grzbietowymi barwy brązowej do czarnej, biegnącymi ponad pleurami wzdłuż tułowia, a zwykle też części odwłoka. Często wzdłuż górnych krawędzi pleur biegną też białe linie. Samice mogą mieć barwę jasnozieloną, cynamonową, popielatoszarą lub jasnobrązową, często z ciemniejszym pasem środkowym wzdłuż grzbietu. Czułki zwykle mają nóżkę i trzonek ubarwione tak jak ciało, zaś biczyk ciemniejszy, brązowy lub cynamonowy. Wyjątkiem są tu samice P. recondita mające czułki różowe. U samców długość czułków wynosi od 5 do 7 mm i zbudowane są one z 11 członów u P. recondita, a z 16 członów u pozostałych gatunków. U samic długość czułków wynosi od 2,7 do 5,5 mm i zbudowane są one z od 10 do 17 członów.