Powierzchnie głowy, tułowia i odwłoka u samców są gładkie i nagie, natomiast u samic są owłosione, przy czym włoski na tułowiu wyrastają ze szczytu granulek, a na odwłoku osadzone są w rozproszonych dołkach. Wyjątkiem są tylko śródtułów i zatułów u samic P. recondita i P. lelongi, które są nagie i gładkie. Czułki, przysadki odwłokowe i listewki na odnóżach u obu płci są porośnięte krótkimi włoskami zmysłowymi. Uda tylnych odnóży po ułożeniu wzdłuż ciała dochodzą wierzchołkami u samców do szóstego, siódmego, ósmego lub dziewiątego tergitu odwłoka, a u samic do rejonu między połową długości trzeciego tergitu a połączeniem piątego i szóstego tergitu odwłoka. U samców dziewiątey tergit jest dłuższy niż dziesiąty, zaś u samic dziesiąty jest dłuższy niż dziewiąty. Ukształtowanie płytki subgenitalnej samców jest zróżnicowane gatunkowo. Przysadki odwłokowe samców są przekształcone w klaspery, zakrzywione i wyposażone w ząbek, również zróżnicowane gatunkowo. Vomer subanalny u samców nie występuje. Samice mają spiczasty i sztywny wierzchołek odwłoka. Walwa pokładełka ma formę płytkowatą do łopatowatej, w części nasadowej ma delikatną listewkę na każdym boku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pijnackeria · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.