1. Odbiorca, dla którego lektura ma wartość uznawaną i odczuwaną. Aspekty te najbardziej sprzyjają rozwojowi zachowań czytelniczych. Wartości odczuwane są weryfikowane względem indywidualnych potrzeb użytkowników, a wartości uznawane opisują sytuację, w której jednostka podziela sądy otoczenia o wartości lektury, a jednocześnie podczas pierwszych doświadczeń lekturowych spostrzega, iż lektura zaspokaja jego określone potrzeby psychiczne.
2. Czytelnik, dla którego lektura stanowi wartość uznawaną, lecz nieodczuwaną. Jest to podejście zaburzające rozwój zachowań czytelniczych.
3. Odbiorca, dla którego lektura ma wartość nieuznawaną, lecz odczuwaną, co oznacza sytuację, w której czytelnik podziela opinie środowiska zewnętrznego dotyczące nieużyteczności tekstu, przy czym oddaje się czynności czytania, czerpiąc pożądane korzyści, tym samym odczuwając konieczność sięgania po lekturę.
4. Czytelnik nie odczuwa i nie uznaje konieczności czytania. Czytelnicy czytają wyłącznie pod presją, bądź nie czytają wcale.