Spec-3 to cel latający – holowany szybowiec.
W styczniu 1955 w Zakładzie Wytrzymałości Instytutu Lotnictwa kierowanym przez inż. Tadeusza Chylińskiego dla wyeliminowania mankamentu niekontrolowanego lądowania, jaki mógł wystąpić w celu latającym TC-2, przystąpiono do opracowania celu latającego określanego jako Spec-3. Konstruktorem Spec-3 był inż. Tadeusz Chyliński. Nowy latający cel podczas prób w locie miał być holowany przez samolot Cessna UC-78A Bobcat od momentu startu do lądowania, czyli we wszystkich fazach lotu. Szybowiec Spec-3 był to średniopłat o układzie kaczki, którego całkowita powierzchnia nośna rozkładała się na 27% przedniego płata i 73% tylnego płata. Wydłużenie płata przedniego (stosunek kwadratu rozpiętości do powierzchni) wynosiło 4,25, a tylnego 15,00. Obrys powierzchni nośnych oraz kąt zaklinowania były obliczone dla pewnej optymalnej prędkości wyważenia, co powodowało, że przy mniejszej prędkości od optymalnej szybowiec leciał poniżej toru lotu samolotu holującego, a przy większej wznosił się powyżej. Spec-3 startował w podobny sposób jak cel TC-2, tzn. z odłączanego wózka, natomiast lądowanie odbywało się na płozie umocowanej pod kadłubem i na trójpunktowym podwoziu z małymi kółkami stabilizującymi szybowiec podczas toczenia po ziemi.