Kadłub szybowca połączony był z wózkiem poprzez zaczep elektromechaniczny. Zwolnienie zaczepu po starcie następowało automatycznie po uniesieniu się szybowca w powietrze. Pierwsza część prac obejmowała skończenie projektu, wykonanie modelu latającego szybowca w skali 1:2,5 i przeprowadzenie prób modelu w locie. Następnym etapem była budowa prototypu szybowca w skali 1:1 i poddanie go próbom w locie. W listopadzie 1955 została ukończona budowa modelu szybowca Spec-3, a w październiku nastąpił jego oblot. Konstrukcja celu była całkowicie drewniana. Obie powierzchnie nośne były jednodźwigarowe z kesonem pokryte sklejką i płótnem. Na tylnej powierzchni nośnej umieszczono płyty brzegowe. Powierzchnia nośna przednia była usytuowana w środku długości kadłuba; na jej końcach znajdowały się zaczepy dla liny holowniczej. Kadłub półskorupowy wykonano z drewna. Przód kadłuba posiadał poprzeczkę, na której podczas lotu spoczywały „lejce” holu. W momencie gdy szybowiec leciał zbyt wysoko nad holownikiem, nacisk linki na poprzeczkę nie pozwalał na nadmierne wznoszenie się szybowca względem samolotu holującego. Usterzenie składało się z dużego pionowego statecznika ze sporym skosem do tyłu wyposażonego w klapkę wyważającą. Do holowanie Spec-3 użyto po specjalnym przystosowaniu samolotu Instytutu Lotnictwa Cessna UC78A Bobcat.