Na miejscu zdemontowanych trzech siedzeń dla pasażerów zamontowano ściągarkę liny z napędem hydraulicznym. Start i lądowanie wykonywane były na holu o długości 30–40 m. W czasie lotu linkę rozwijano na długość około 500 m. W samolocie Cessna na grzbiecie kadłuba zostało wycięte w poszyciu okno dla operatora obserwującego lot celu. Na wypadek sytuacji awaryjnej, ściągarka była wyposażona w nożyce mogące w każdej chwili odciąć linę z holowanym celem. Cel Spec-3 startował ze specjalnego wózka, automatycznie odłączanego po starcie. Po wielu badaniach celu i wprowadzeniu szeregu zmian i ulepszeń konstruktorskich oraz wykonaniu wielu lotów wleczonych za samolotem, próby zakończono z wynikiem pozytywnym stwierdzając, że układ aerodynamiczny celu Spec-3 wykazuje prawidłowe właściwości lotne. W grudniu 1957 roku zakończono pierwszy etap programu Spec. Drugi etap, który miał obejmować budowę prototypu naturalnej wielkości i jego badania w locie został przerwany w związku z przejęciem tematu holowanych celów latających przez Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych w Warszawie (cele Gacek i Tukan).
Bibliografia oraz Tom 2 . Andrzej Morgała, Polskie samoloty wojskowe 1945-1980, wydawnictwo MON, 1981.
Kategoria:Cele latające Kategoria:Szybowce