Odwrócony porządek przedstawianego świata miał za zadanie prezentować antynormy zachowania, demonstrować niewłaściwość wykroczenia przeciwko porządkowi oraz wezwać do porzucenia grzesznych „błazeństw” i zwrócenia się ku panowaniu Boga w okresie Wielkiego Postu funkcja dydaktyczna niewątpliwie miała wpływ na tematykę utworów: komedia mięsopustna poruszała najczęściej problematykę ułomności ludzkiej, zła i grzechu (zwłaszcza grzechów nieczystości, obżarstwa, pychy oraz chciwości) a także seksualności i cielesności, ukazanych jako zachowania lubieżne, łamiące normy obyczajowe np. namiętna miłość starej kobiety do młodego mężczyzny. Wśród miłosnych motywów w utworach karnawałowych wyraźnie obecny jest mizoginizm, to kobieta (zwłaszcza stara) jest źródłem grzechu, a szczególnie rozpusty narażającej na szwank honor i cześć mężczyzny charakterystycznym tematem był też sam akt zawarcia małżeństwa; mięsopust uznawany był za szczególnie dogodny okres ku temu, ponieważ często wiązano małżeństwo oraz akt płciowy konieczny dla otrzymania potomstwa z innymi naturalnymi i grzesznymi skłonnościami demonstrowanymi podczas karnawału.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Komedia mięsopustna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.