Stopień doktora habilitowanego, uzyskał w UJ-CM, w 2012 roku. Monografia habilitacyjna pt. „Ostre rozwarstwienia ściany aorty typu I wg De Bakeya – wpływ przetrwałego kanału rzekomego na odległe wyniki operacji” napisana została na podstawie materiału własnego i wieloletniej obserwacji pacjentów operowanych w KChSNiT. Oceniano w niej rozległość rozwarstwienia aorty, drożność kanału rzekomego oraz zmiany zachodzące w aorcie na przestrzeni 11 lat. W pracy habilitacyjnej podjął próbę wypracowania optymalnych zasad postępowania chirurgicznego u chorych z ostrym rozwarstwieniem ściany aorty.
Tytuł naukowy profesora otrzymał decyzją prezydenta RP Andrzeja Dudy w roku 2018.
W trakcie dotychczasowej pracy wykonał samodzielnie ponad 10 000 operacji. Były to operacje tętnic wieńcowych, zastawek serca, tętniaków aorty, a także obwodowych naczyń krwionośnych. Wykonał także ponad 400 transplantacji serca oraz wszczepił kilkadziesiąt długoterminowych systemów wspomagania lewej komory serca LVAD.
Współuczestniczył w wykonaniu po raz pierwszy w świecie:
1. Wszczepienia bezszwowej biologicznej zastawki aortalnej serca u pacjenta poddawanego operacji wymiany zastawki aortalnej (styczeń 2005 r.)
2. Wszczepienia bezszwowej biologicznej zastawki aortalnej serca u pacjenta poddawanego operacji wymiany zastawki aortalnej (styczeń 2010 r.)