Zabranie miodu z oznakowanej barci lub zniszczenie znaku bartnego było przestępstwem karanym przez sąd bartny. W przypadku nałożenia znaków sąd wyznaczał zaufanych bartników, którzy mieli na miejscu zbadać sprawę i określić, który znak na drzewie jest starszy. Gdy któraś ze stron nie zgadzała się z wyrokiem, znamię miało być wycięte i dostarczone starszym bartnikom, by na podstawie słojów mogli orzec, które znamię jest starsze i do którego boru należy.
Analogie Znamiona bartne pełniły funkcje analogiczne do mieszczańskich gmerków, znaków rybackich znad Bałtyku czy innych oznaczeń własności. Wśród znamion bartnych można odnaleźć formy podobne do run, herbów kreskowych czy tamg. Jednak zdaniem Ludwika Krzywickiego, Bolesława Namysłowskiego i Józefa Burszty znamiona nie pochodzą od wymienionych znaków, a podobieństwo do nich wynika jedynie z jednakowych sposobów postępowania ludzi w zbliżonych warunkach – znamiona składają się z prostych, łatwych do wykonania kształtów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia pszczelarstwa