Pracę w przemyśle filmowym rozpoczął w 1915, będąc współautorem scenariusza do niemego kryminału The Mystery of a Hansom Cab (reż. Harold Weston). Najbardziej znany ze współpracy z Alfredem Hitchcockiem, dla którego w latach 1925–1929 napisał scenariusze do dziewięciu niemych produkcji. Był najdłużej współpracującym scenarzystą z angielskim reżyserem. W 1927 magazyn „Kinematograph Weekly” okrzyknął go „najbardziej doświadczonym i najbardziej płodnym brytyjskim scenarzystą”.
W latach 1914–1933 Stannard był, wedle różnych danych, autorem scenariuszy od 80 do nawet 400 filmów (dokładna liczba nie jest znana), w tym dziewięciu dla Hitchcocka. Wyreżyserował także pięć filmów. Na początku lat 20. pracował nad większością scenariuszy dla Ideal Film Company, jednego z wiodących brytyjskich studiów filmowych w dziedzinie filmu niemego. Zajmował się adaptacją sztuk i powieści autorstwa między innymi Arthura Winga Pinero, Charlesa Dickensa, Henry’ego Fieldinga, Johna Galsworthy’ego, Roberta Louisa Stevensona i Williama Makepeace’a Thackeraya. Zakończył pracę w branży wraz z nastaniem ery filmów dźwiękowych, choć według Patricka McGilligana w 1944 Stannard współpracował z francuskim studiem Gaumont.