Konsekwencje W połowie kwietnia 1919 r. biali znajdowali się w odległości 80 km od Kazania i Samary oraz 100 km od Symbirska. Zdobywając Czystopol, rozdzielili ponadto dwa zgrupowania czerwonych (2 i 3 Armię na północy oraz 1, 4 i 5 Armię na południu) na wschodnim froncie klinem o szerokości 150 km. W sztabie Kołczaka spodziewano się, że zwycięski szturm Samary i Kazania nastąpi w najgorszym razie w ciągu kilku tygodni, a sztabowcy gen. Gajdy przekonywali go, że nawet zajęcie Moskwy w ciągu sześciu tygodni było możliwe.
Dalsze działania ofensywne zostały jednak uniemożliwione przez odwilż. Ponadto dowództwo Frontu Wschodniego dokonało istotnych przegrupowań: część sił 1 Armii została przeniesiona do 5 Armii, dzięki czemu 17 kwietnia przewaga liczebna białych w rejonie Ufy została zniwelowana. Zdecydowano, że większość uzupełnień będzie kierowana na Front Wschodni, nie zaś na południe do walki z Kozakami dońskimi i wojskami gen. Denikina, które, jak mniemano, nie stanowiły tak wielkiego zagrożenia, jak Kołczak. Bolszewickie organizacje partyjne oraz zrzeszenia robotników fabrycznych Moskwy i Petersburga skierowały na ten odcinek od 10 do 20% stanu osobowego. Wzmocniono również zaciąg do wojska niezrzeszonych robotników i chłopów.