Brak koordynacji działań między Kołczakiem i Denikinem umożliwił czerwonym przerzucanie sił, w zależności od potrzeb, między frontem wschodnim i południowym.
28 kwietnia czerwoni przystąpili do kontrofensywy. 30 kwietnia grupa wojsk pod dowództwem Michaiła Frunzego wyparła białych z Bugurusłanu, do 15 maja zmusiła ich do wycofania się za Ik.
Gdy Armia Zachodnia była już w odwrocie, a tereny zdobyte w marcu i na początku kwietnia przez białych ponownie znalazły się pod kontrolą bolszewików, Armia Syberyjska kontynuowała działania ofensywne. Na początku czerwca, zgodnie z planami wyznaczonymi przez Kołczaka, zajęła Głazow. Rozkład Armii Zachodniej sprawił jednak, że Armia Syberyjska była stale narażona na uderzenie przeważających sił czerwonych od południa, toteż 13 czerwca opuściła miasto, a dwa tygodni później była już ponownie w Permie, skąd rozpoczynała ofensywę trzy miesiące wcześniej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy wojny domowej w Rosji Kategoria:Działania zbrojne w 1919 Kategoria:1919 w Rosji