Pierwszy stopień był wyposażony w silnik z pojedynczą komorą w cyklu zamkniętym oraz w czterokomorowy silnik sterujący również na paliwo ciekłe w cyklu otwartym. Wektor ciągu był kontrolowany przez wtrysk jego gazów spalinowych do dysz. Ciąg czterech dysz zasilany był przez turbopompę. Paliwo ciekłe o masie 63,2 tony stanowiła 1,1-Dimetylohydrazyna (UDMH), zaś utleniaczem był tetratlenek diazotu. Ciąg pierwszego stopnia na poziomie morza wynosił 1425 kN, w próżni zaś 1558 kN, impuls właściwy zaś – odpowiednio – 2897 m/s i 3121 m/s. Układ napędowy zapewniał pociskowi throw-weight w wysokości 2550 kilogramów. Cykl życia pocisku określono konstrukcyjnie na 10 lat.

Post-Boost Vehicle pocisku zasilany był silnikiem rakietowym na paliwo stałe, i mógł przenosić do czterech głowic niezależnie nakierowywanych, mieścił także przedział systemu kontroli i naprowadzania. Z uwagi na ograniczenia wynikające z wielkości silosu, czepiec balistyczny składał się z dwóch składanych części, które były łączone ze sobą po opuszczeniu silosu przez pocisk. Pocisk kontrolowany był autonomicznym układem bezwładnościowym.

Bibliografia

Kategoria:Radzieckie pociski ICBM Kategoria:Radziecka broń atomowa Kategoria:Pociski balistyczne okresu zimnej wojny Kategoria:Pociski balistyczne w silosach Kategoria:Pociski balistyczne produkowane na Ukrainie Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019