Ciężkim objawem zespołu jest trwałe położenie się do łóżka i obawa, że wstanie będzie się nieuchronnie wiązało z upadkiemMagdalena Żurowska, Jakub Grochowski, Bartłomiej Wolak, Andrzej Kopta, Wyzwania systemu ratownictwa wobec starzenia się społeczeństwa, w: red. Mieczysław Pasowicz, Zdrowie i medycyna - wyzwania przyszłości, Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne sp. z o.o. – Oficyna Wydawnicza AFM, Kraków, 2013, s.73, .
Zarówno sam senior, jak i rodzina często pozostaje w błędnym mniemaniu, że ograniczenie aktywności jest właściwym remedium przeciwko upadkom, podczas gdy w rzeczywistości prowadzi do nasilania się zaniku mięśni i ich osłabienia, a także usztywnienia stawów, co upośledza sprawność fizyczną, samodzielność osoby starszej i paradoksalnie naraża ją na większe ryzyko upadku. Długotrwały lęk przed upadkiem może być przyczyną depresji, a także prowadzić do instytucjonalizacji seniora (umieszczenia w domu pomocy społecznej lub domu seniora), jak również może zmarnotrawić jakiekolwiek korzyści wynikające z prowadzonej rehabilitacji (np. po złamaniu szyjki kości udowej).
W przebiegu zespołu poupadkowego powstaje mechanizm błędnego koła: upadek – zespół poupadkowy – ograniczenie aktywności fizycznej – spadek masy ciała i siły mięśni – upadek.
Zobacz też wędrowanie exit-seeking
Przypisy
Kategoria:Traumatologia Kategoria:Geriatria