mały|Grób Stefana Offenberga na cmentarzu Powązkowskim Stefan Offenberg (ur. 3 sierpnia 1864 na Mińszczyźnie, zm. 21 lutego 1939 w Warszawie) – polski inżynier kolejnictwa, działacz niepodległościowy i społeczny, pierwszy zastępca dyrektora Kolei Wschodniochińskiej.
Życiorys Stefan Offenberg jeszcze w czasie nauki w gimnazjum w Mińsku, w 1882 roku założył z bratem Janem pierwsze po powstaniu styczniowym tajne polskie kółko samokształceniowe, które przetrwało do 1920 roku. Po ukończeniu gimnazjum w 1883 roku studiował w Warszawie na wydziale matematycznym, następnie, w 1891 roku ukończył (z wyróżnieniem) Instytut Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. W roku 1887 w tym mieście był założycielem oddziału organizacji „Zet”.
Po studiach osiedlił się w Mińsku, niedługo po utworzeniu „Zet-u” w Mińsku został do niej przyjęty. Przez 6 lat pracował na europejskich odcinkach kolei rosyjskich, później przenosząc się na odległe od kraju tereny Imperium Rosyjskiego, większą część życia spędził na Dalekim Wschodzie. Kierował budową jednego z głównych odcinków Kolei Transsyberyjskiej (od Hingganu do rzeki Nonni) zatrudniony przez Stanisława Kierbedzia, od 1897 roku pracował na Kolei Wschodniochińskiej, awansując do stanowiska jej wicedyrektora i później pierwszego zastępcy dyrektora, do czasu przejęcia władzy przez bolszewików.