W 1700 roku wydała Some Reflections upon Marriage, książkę będącą satyrą na nieprzemyślane związki małżeńskie, w które wikłały się młode panny. Swoją krytykę w dużej mierze oparła na perypetiach z rozwodu jej dobrej znajomej Lady Catharine Jones. Mary Astell jako stara panna, była gorącą przeciwniczką zamążpójścia, postrzegając go jako formę zniewolenia. Jednym z jej najpopularniejszych cytatów jest dywagacja: „Jeżeli wszyscy ludzie rodzą się wolni, jak to się dzieje, że wszystkie kobiety rodzą się niewolnicami?”
W 1704 roku Astell w swoich pracach odeszła znacznie od tematyki kobiecej. Prawdopodobnie pod naciskiem jej wydawcy Richarda Wilkina związanego z ugrupowaniem torysów. Pisarka stworzyła 3 mocno polityczne traktaty: „Moderation Truly Stated”, „A Fair Way with Dissenters” oraz „An Impartial Enquiry into the Causes of Rebellion and Civil War in this Kingdom”. Pierwsze dwa poruszały wówczas popularny temat , trzeci był roliczeniem z czasami Angielskiej Wojny Domowej. Astell swoje poglądy sytuowała po konserwatywnej stronie, słuszność przyznając monarchii absolutnej. Jej dogmatyzm w sferze politycznej przeciwstawiał się stanowisku jakie zajmowała w „kobiecej sprawie”.