Ta rozbieżność czyniła ją w społeczeństwie postacią niezwykle wielowymiarową.

W 1705 roku Astell powróciła do tematyki religijnej wydając The Christian Religion, as Professed by a Daughter of the Church of England. Utwór uważany jest za jej najbardziej skrupulatne dzieło i swoistą „maksymę” przewodzącej jej filozofii. W opinii wielu, zawiera jawną krytykę poglądów popularnego myśliciela Johna Locka.

Przez całą swoją literacką karierę, Mary Astell pisała anonimowo bądź pod pseudonimami, zamiennie jako Tom Single lub Mr. Wooton.

W 1709 roku wycofała się z życia publicznego, próbując przynajmniej częściowo wdrożyć w życie swój edukacyjny plan. Dzięki swoim oddanym patronom założyła charytatywną szkołę dla dziewcząt przy London’s Chealsea Hospital, która funkcjonowała nieprzerwanie aż do końca XIX wieku.

Kobieta zmarła w 1731 roku na raka piersi w wieku sześćdziesięciu czterech lat.

Filozofia Bóg i jego stworzenia Astell w swojej filozofii skupiała się przede wszystkim na relacji zaistniałej pomiędzy istotą Boską a jej stworzeniem. Poglądy w dużej mierze opierała na Kartezjańskim dualizmie substancjalnym, uważając że istnieją dwie rodzaje substancji: ciało i umysł.