Hipoteza historyka szachów . Portret przedstawia Aleksandra Dmitriewicza Pietrowa (1799–1867), pierwszego rosyjskiego mistrza szachowego, teoretyka szachów, pisarza i działacza państwowego (w randze – III ranga cywilna w tabeli). Podobieństwo uzasadniać mają okulary, w których Pietrow został utrwalony na dwóch zachowanych sztychach. Szczególnie bliski postaci namalowanej przez Miasojedowa jest portet autorstwa Petera Borela, wygrawerowany w 1871 roku przez Ławrientija Sieriakowa. Wygląd osoby przedstawionej na obrazie jest też zbieżny z opisem Pietrowa spisanym przez Anglika Davida Saltera. Kolekcjoner Wiaczesław Dombrowski wraz z obrazem pozyskał podręcznik szachowy autorstwa Pietrowa z 1824 rok, dedykowany przyszłej żonie szachisty. Linder założył, że obraz został namalowany po śmierci osoby na nim przedstawionej (rodzaj pośmiertnego portretu dla krewnych na podstawie ryciny dostarczonej artyście), na co wskazuje przedstawiona na pierwszym planie róża. Przeciw tej teorii świadczy natomiast czterdzieści lat, które upłynęło pomiędzy zgonem Pietrowa a namalowaniem portretu. Zgodnie z tą hipotezą obraz został wykorzystany na okładce programu memoriału Pietrowa, który odbył się 7–16 lutego 1996 roku w Petersburgu, jako uznany portret tego szachisty.