W 2014 roku opracowano pierwszą terapię bezinterferonową opartą na połączeniu inhibitora proteazy serynowej NS3/4A (symeprewir) z inhibitorem polimerazy NS5B – sofosbuwirem. W tym samym roku zarejestrowano pierwsze leki złożone, z których drugim był trzylekowy preparat zawierający w swoim składzie inhibitor proteazy serynowej NS3/4A parytaprewir. Wprowadzenie nowych skutecznych terapii spowodowało wycofanie z rynku pierwszych inhibitorów proteazy serynowej NS3/4A – telaprewiru (2014) oraz boceprewiru (2015).
Inbitory proteazy serynowej NS3/4A + Zarejestrowane w Polsce inbitory proteazy serynowej NS3/4A Nazwafarmaceutyczna Skrót Wzór chemiczny Nazwapreparatu Inneskładnikipreparatu Wrażliwegenotypywirusa glekaprewir GLE 300px Maviret pibrentaswir 1–6 grazoprewir GZR 300px Zepatier elbaswir 1a, 1b, 3, 4a parytaprewir PTV 300px Viekirax ombitaswiri rytonawir 1a, 1b, 4 symeprewir SMV 300px Olysio – 1a, 1b, 4 woksylaprewir VOX 300px Vosevi sofosbuwiri welpataswir 1–6
+ Niezarejestrowane w Polsce inbitory proteazy serynowej NS3/4A Nazwafarmaceutyczna Skrót Wzór chemiczny Nazwapreparatu Inneskładnikipreparatu Wrażliwegenotypywirusa Krajrejestracji asunaprewir ASV 300px Sunvepra – 1 Japonia narlaprewir NVR 300px Arlansa – 1 Rosja waniprewir VNP 300px Vanihep – 1 Japonia