Tracheobronchopatia osteochondroplastyczna (, TBO, TPO, TO) – rzadka choroba o nieznanej etiologii, charakteryzująca się powstawaniem chrzęstno-kostnych wyrośli w błonie podśluzowej dużych oskrzeli i tchawicy.
Epidemiologia Częstość występowania tracheobronchopatii osteochondroplastycznej jest szacowana na 0,11%, ale może być większa, ponieważ często bywa rozpoznawana dopiero podczas sekcji zwłok i nawet około połowy chorych może być niezdiagnozowanych za życia. W sekcjach zwłok jest rozpoznawana u 0,25% do 0,3% pacjentów. Rozpoznawana jest także przypadkowo podczas bronchoskopii (wykrywana podczas 0,02% do 0,41% wykonywanych bronchoskopii), intubacji lub tomografii komputerowej klatki piersiowej wykonywanych z innych powodów. Niektóre badania wskazują na większą zachorowalność mężczyzn, zwłaszcza między pięćdziesiątym a siedemdziesiątym rokiem życia. Tracheobronchopatia osteochondroplastyczna jest na liście chorób rzadkich Orphanet.