Historia Pierwsze opisy tracheobronchopatii osteochondroplastycznej pojawiły się w połowie XIX wieku. Przypadki tej choroby, stwierdzone w sekcji zwłok, opisali Karl von Rokitansky w 1855 i Hubert von Luschka w 1856. Samuel Wilks w swojej pracy „Ossific deposits on larynx, trachea and bronchi” z 1857 podał opis sekcji zwłok 38-letniego mężczyzny zmarłego na gruźlicę, u którego stwierdził liczne płytki kostne pokrywające krtań, tchawicę i oskrzela. Zauważył także, że zmiany były zlokalizowane jedynie w przedniej części tchawicy, pomiędzy jej pierścieniami. Rudolf Virchow w 1863 opisał chorobę jako ecchondrosis i exostosis powstające z prawidłowych chrząstek tchawicy. W 1910 Ludwig Aschoff nadał chorobie nazwę tracheopathia osteoplastica, opisując ją jako schorzenie tkanki łącznej, atakujące wewnętrzną elastyczną błonę tchawicy i oskrzeli głównych. Jørgen Brems Dalgaard w 1947 dokonał przeglądu 90 przypadków tracheobronchopatii osteochondroplastycznej, w 1993 było łącznie 371 opisanych przypadków.
Przypisy
Kategoria:Choroby dróg oddechowych Kategoria:Rzadkie choroby Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019