W 1935 ukończył wyższy kurs spawalniczy w École supérieure du soudage autogène w Paryżu i kurs spawalnictwa dla inżynierów zorganizowany przez Politechnikę Lwowską. W latach 1938–1939 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Przemysłowego we Lwowie. W latach 1939–1941 pracował we Lwowskim Instytucie Politechnicznym, od 1939 na stanowisku docenta. Po zamknięciu przez władze niemieckie Lwowskiego Instytutu Politechnicznego w latach 1941–1942 był spawaczem w Warsztatach Kolejowych we Lwowie, a w latach 1942–1944 był nauczycielem zawodu w Państwowej Szkole Rzemieślniczej. Od października 1944 do czerwca 1945 ponownie pracował w Lwowskim Instytucie Politechnicznym i był kierownikiem Katedry Technologii Metali.

Od września 1945 mieszkał w Gdańsku. W 1946 był współtwórcą i doradcą Polskiego Rejestru Statków w Gdańsku. Od 15 lipca 1946 do 30 sierpnia 1949 był nauczycielem w Państwowym Liceum Budownictwa Okrętowego w Gdańsku.