W latach 1945–1971 pracował na Politechnice Gdańskiej. 10 listopada 1945 zatrudniony został na stanowisku zastępcy profesora. W 1956 został mianowany na stanowisko docenta. W latach 1945–1948 kierował Katedrą Spawalnictwa i Wykonywania Ustrojów Stalowych na Wydziale Budowy Okrętów. W 1949 został kierownikiem Katedry i Zakładu Technologii Materiałów Maszynowych na Wydziale Mechanicznym i funkcję tę pełnił do 1952. W 1951 roku zaprojektował laboratorium spawalnictwa w gmachu Wydziału Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej. W latach 1953–1955 kierował Katedrą i Zakładem Spawalnictwa na Wydziale Mechanicznym. Na Wydziale Technologii Maszyn pełnił funkcje: w latach 1956–1963 kierownika Katedry Technologii Materiałów Maszynowych, w latach 1956–1958 prodziekana, w latach 1960–1963 kierownika Katedry Metaloznawstwa, w latach 1960–1964 dziekana, w latach 1964–1965 prodziekana. W latach 1965–1966 był prodziekanem Wydziału Mechaniczno-Technologicznego. W latach 1968–1971 był kierownikiem Katedry i Zakładu Spawalnictwa Wydziału Mechaniczno-Technologicznego. W 1968 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.