Przebieg służby Po wybuchu wojny, wraz ze starszym bratem Franciszkiem, brał udział jako ochotnik w walkach w ramach batalionu Obrony Narodowej „Bielsko” broniącego Dziedzic we wrześniu 1939 r. Wraz z oddziałami wojska brał udział w licznych potyczkach i walkach września 39 r., aż do obrony Lwowa. Po upadku miasta, jako szeregowy żołnierz, został zwolniony z sowieckiej niewoli i razem ze starszym bratem przekroczyli linię demarkacyjną wracając do domu w niemieckiej strefie okupacyjnej. Początkiem listopada 1939 r., został ostrzeżony o możliwym aresztowaniu przez Gestapo. Uciekł w ostatniej chwili. W Zwardoniu Józef przekroczył granicę ze Słowacją, a potem górami, omijając większe osady pieszo w grudniu 1939 r. dotarł do Budapesztu. W Budapeszcie Józef otrzymał legalny, choć na fałszywe dane paszport, bilet kolejowy do Francji i przez Jugosławię i Włochy dotarł do miejsca przeznaczenia. W 1940 roku otrzymał wojskowy numer ewidencyjny 226/40 z przydziałem na okręt podwodny „Sokół” jako elektryk. Józef Paszek przeszedł szlak bojowy „Sokoła” aż do marca 1942 r. Służył w stopniu starszego marynarza. thumb|Grób zbiorowy, w którym jest pochowany st. mar. Józef Paszek
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Paszek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.