Posiadamy również informacje o występach Radziwiłłówny w sztukach takich jak Opatrzności boskiej dzieło (1746), Interesowny sędzia miłość (1748), Sędzia bez rozsądku (1749) i Z oczu się miłość rodzi (1758) w roli Dorydy. Z dalszych zapisków jej ojca wynika, że Teofilia była również wielbicielką rycerskich turniejów, które miała okazje oglądać w założonej przez Michała Kazimierza pobliskiej szkole kadetów, oraz myślistwa.
Małżeństwo Za innymi pamiętnikarzami tamtych czasów możemy ustalić inne jeszcze szczegóły z życia Teofilii. Marcin Matuszewicz opisuje księżniczkę jako osobę energiczną i zdecydowaną. Radziwiłłówna wielokrotnie odrzucała propozycje małżeństwa od kawalerów wybranych przez jej ojca. Pierwszym z nich był w 1758 roku Stanisław Rzewuski (1737-1786), syn Wacława Piotra Rzewuskiego, hetmana polnego koronnego. W podobnym czasie myślano również o wydaniu Teofilii za starszego od niej o prawie czterdzieści lat Michała Józefa Massalskiego, hetmana polnego litewskiego. Ostatecznie w 1760 r. ojciec Teofilii zamierzał wydać ją za Ignacego Paca, podstolego litewskiego.