Dokument potwierdzający zawarcie umowy franciszkanów z władzami miasta Braniewa w 1301 r. w sprawie zmiany lokalizacji klasztoru. W tej lokalizacji klasztor franciszkański istniał do 1565 roku, gdy został przejęty przez sprowadzonych do Braniewa przez biskupa Hozjusza jezuitów. lewo|mały|219x219px|Wieża Klesza (na planie kwadratu) – jedyny zachowany fragment klasztoru franciszkańskiego Zabudowania klasztorne składały się z trzech połączonych ze sobą domów, w których było 50 cel dla mnichów oraz kilka pomieszczeń wspólnych, jak refektarz i biblioteka. Kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny (widoczny na planie Stertzla z 1635 roku) wzmiankowany był po raz pierwszy już w 1311 roku, a ukończono go pod koniec XIV lub w początkach XV wiekuRund un den Kirchturm. Gegenwärtiges und Vergangenes aus unserm lieben Ermland, Ermländisches Kirchenblatt. Bistumsblatt der Diözese Ermland, 23 października 1938, s. 616–617.. Nie miał typowej wieży, a jedynie wysoką, smukłą wieżyczkę z niewielkim dzwonem wewnątrz. Świątynia miała 9 długich gotyckich okien i tyle samo przypór muru. Była to budowla dłuższa od największego obecnie kościoła św. Katarzyny w Braniewie, miała 67 metrów długości (z czego chór zajmował 24,5 metra) oraz 12,5 metra szerokości. Wewnątrz podzielona była na 3 nawy.