W 1901 Raoul le Boucher zajął trzecie miejsce na turnieju we Francji, a następnie występował za granicą. W Moskwie pokonał zapaśników, z którymi zwycięstwo było uważane za prestiż, takich jak Michael Hitzler i Gabriel Lasartesse. W tym samym roku zajął czwarte miejsce na mistrzostwach w Casino de Paris. W 1903 zmierzył się z Duńczykiem Jessem Pedersenen w finale Pucharu Świata w Paryżu. Przegrał po dwóch godzinach i trzech minutach. Niejednokrotnie zmierzył się ze swoim trenerem Paulem Ponsem, który najczęściej wygrywał. W lipcu 1904 podróżował razem z Paulem Ponsiem, Simonem Antonitschem, Leonem Dumontem i Anastace Anglio po Buenos Aires, biorąc udział w różnych turniejach. Oprócz tego był kolażem i brał udział w wyścigach w Nicei. W lutym 1906 oświadczył, że tymczasowo zawiesza karierę zapaśniczą.
Gazeta Vienna News World doniosła, że Raoul le Boucher ożenił się z bogatą Amerykanką. 1 listopada 1906 gazeta Hamburger Fremdenblatt napisała Znany francuski zapaśnik Raoul le Boucher na razie przeszedł na emeryturę i kupił prawdziwy zamek w Maisons-Laffitte, który jest otoczony parkiem o wielkości kilku kilometrów.