W trakcie emerytury Raoul le Boucher rzucił wyzwanie mistrzowi świata Iwanowi Poddubnemu, jednak do pojedynku nigdy nie doszło.
Zimą przypadającą na rok 1906 i 1907 Raoul le Boucher spędził kilka miesięcy na Lazurowym Wybrzeżu, gdzie mieszkał w hotelu w Cap-d'Ail. Wraz ze swoim szwagrem odbył wiele podróży i stał się fenomenem w Nicei oraz jej okolicach. Pod koniec życia cierpiał na ciężką grypę. Pod wpływem gorączkowego delirium zawsze chciał wstać i wziąć udział w następnej walce zapaśniczej. Jego matka i dwie siostry, poinformowane przez telegram, przybyły natychmiast. Zabranie Raoula le Bouchera do samochodu, a następnie do szpitala wymagało pomocy pięciu silnych mężczyzn. Zmarł 13 lutego 1907 w Nicei. Gazeta Neuigkeits-Welt-Blatt poinformowała, że przyczyną zgonu było zapalenie opon mózgowych. Został pochowany na cmentarzu Cimetière de Maisons-Laffitte w Maisons-Laffitte.
Przypisy
Kategoria:Francuscy kolarze torowi Kategoria:Francuscy wrestlerzy Kategoria:Francuscy zapaśnicy Kategoria:Rzeźnicy Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli na choroby zakaźne Kategoria:Zmarli w 1907