Dmitrij Wasiljewicz Naliwkin (ros. Дмитрий Васильевич Наливкин, ur. w Petersburgu, zm. 2 marca 1982 w Leningradzie) – rosyjski geolog i paleontolog.

Życiorys Urodził się w rodzinie geologa i nauczycielki. Skończył szkołę komercyjną, od 1907 pracował w Komitecie Geologicznym (przemianowanym w 1939 na Wszechzwiązkowy Naukowo-Badawczy Instytut Geologiczny), później został adiunktem-geologiem i geologiem tego instytutu. W 1909 rozpoczął działalność naukową u znanego naftowca D. Gołubiatnikowa, w 1915 ukończył studia w Piotrogrodzkim Instytucie Górniczym, w którym później został asystentem i wykładowcą, w 1920 profesorem, a w latach 1930–1982 kierował tam katedrą geologii historycznej. W 1921, od 1924 do 1926 i w 1934 kierował geologicznym badaniami Uralu, a 1931–1931 przewodził grupie ekspedycji geologicznej Akademii Nauk ZSRR do Pamiru w Tadżykistanie. Zajmował się tworzeniem map geologicznych, 1929–1931 był dyrektorem Instytutu Kartografii Geologicznej Głównego Zarządu Geologiczno-Zwiadowczego ZSRR, przyczynił się do wydania w 1937 pierwszej w ZSRR mapy geologicznej wszystkich terytoriów kraju, zapoczątkował też nauczanie w ZSRR o facjach. W 1956 opracował mapę geologiczną ZSRR w skali 1:2 5000 000, która w 1958 została nagrodzona Grand Prix na Wystawie Światowej w Brukseli.