Badania wykonywane w tym banku były prowadzone we współpracy z laboratorium Alfreda Tissièresa w Genewie.
W 1975 roku, gdy Wieschaus kończył realizację swojego programu, badania podoktoranckie na zbliżony temat podjęła w Biocentrum stypendystka EMBO, niemiecka biolożka Christiane Nüsslein-Volhard (zafascynowana wynikami badań Gehringa i Garena, wykonanych w Yale Medical School). W 1995 roku oboje, wraz z Edwardem Lewisem z Caltech, otrzymali Nagrodę Nobla „za odkrycia dotyczące kontroli genetycznej wczesnego rozwoju zarodkowego”.
Walter Gehring był sekretarzem generalnym European Molecular Biology Organization (EMBO), przewodniczącym (ISDB) i członkiem zagranicznym (z wyboru) National Academy of Sciences, Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk, Royal Society, Francuskiej Akademii Nauk, Szwedzkiej Akademii Nauk, Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina, Academia Europaea.
Od 2009 roku zajmował w Uniwersytecie Bazylejskim stanowisko profesor emeritus.