Publikacje W. Gehringa i zespołu jego współpracowników, które ukazały się w 1984 roku w Nature i w Cell, są uznawane za przełomowe dla biologii rozwoju. Dotyczyły odkrycia krótkich sekwencji DNA, występujących w genach homeotycznych obu kompleksów (ANT-C i BX-C). Stwierdzono również, że występują u innych Metazoa. Stosując metodę hybrydyzacji DNA w celu wykrycia odcinków homologicznych do tej sekwencji, autorzy zlokalizowali dwa dalsze takie geny, a wkrótce ich liczba wzrosła do jedenastu (Gehring oszacował, że jest ich około 20). Odkryto również m.in. mechanizm genetycznej regulacji procesu , zachodzącego w czasie embriogenezy (zob. , , ).
W badaniach brał udział liczny zespół naukowców. Jednym ze współautorów pracy opublikowanej w 1993 roku pt. Determination of the nuclear magnetic resonance solution structure of an Antennapedia homeodomain-DNA complex (i in. o zbliżonej treści) był Kurt Wüthrich, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 2002 roku („for his development of nuclear magnetic resonance spectroscopy for determining the three-dimensional structure of biological macromolecules in solution.”).
W. Gehring był jednym z pierwszych naukowców, stosujących w czasie badań klonowanie DNA, co ilustruje np.