Boris Siergiejewicz Stieczkin (ros. Борис Сергеевич Стечкин, ur. we wsi Trufanowo w guberni tulskiej (obecnie w obwodzie tulskim), zm. 2 kwietnia 1969 w Moskwie) – rosyjski uczony, konstruktor i inżynier, specjalista w zakresie silników cieplnych.

Życiorys Urodził się w szlacheckiej rodzinie literata i pracownika gazety oraz akuszerki-felczerki. W 1901 wstąpił do korpusu kadetów w Orle, który ukończył w 1908, po czym uczył się na wydziale mechanicznym Moskiewskiej Wyższej Szkoły Technicznej, gdzie został słuchaczem sekcji N. Żukowskiego i wstąpił do jego kółka lotniczego, pomagając mu w zakładaniu biura testowego na uczelni i kursów lotniczych, a później również wydziału lotniczego. Od 1915 do 1917 pracował w laboratorium Lebiedienki, w 1918 ukończył uczelnię z dyplomem inżyniera-mechanika. Wkrótce potem został szefem wydziału w nowo założonym przez Żukowskiego Centralnym Instytucie Aerohydrodynamicznym (CAGI), w 1920 objął katedrę w nowo założonym Instytucie Inżynierów Czerwonej Floty Powietrznej im. Żukowskiego, w 1921 został profesorem katedry budowy silników Instytutu Łomonosowskiego.