Mimo namów, by pozostać w Stanach Zjednoczonych, w lutym 1927 roku wrócił do ZSRR. Po powrocie do kraju został powitany jak bohater. 17 czerwca 1927 roku w Ogrodzie Taurydzkim Poddubny zmierzył się na otwartej estradzie ze znanym moskiewskim zapaśnikiem Aleksandrem Kaliszewiczem i odniósł zwycięstwo. Przebywając w Leningradzie, wyraził chęć znalezienia następcy i trenował z młodymi zapaśnikami. W 1928 roku amerykański promotor Rudolf Miller ponownie zaprosił go do Stanów Zjednoczonych, oferując 65 procent udziału w wpływach z biletów, jednak Poddubny odrzucił tę propozycję. Pod koniec września 1928 roku otrzymał zaproszenie do udziału w walkach w stylu francuskim w cyrku braci Taiti w Kursku; pokonał tam wielu zapaśników, lecz przegrał z Łotyszem Klementijsem Buļsem.
W listopadzie 1939 został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, za wyjątkowe osiągnięcia w rozwoju radzieckiego sportu, oraz tytułem Zasłużonego Artysty RFSRR.
Zakończył karierę sportową w 1941, w wieku 70 lat. W czasie II wojny światowej przebywał w okupowanym przez Niemców mieście Jejsk. Odmówił przeprowadzenia się do Niemiec w celu szkolenia tamtejszych sportowców, mówiąc, że jest rosyjskim zapaśnikiem i takim pozostanie.
W 1945 został uhonorowany tytułem Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR.