1955) i tym podobnych nigdy nie wypowiadając żadnej kwestii. Częstym motywem było trzymanie przezeń instrumentu muzycznego – np. wiolonczeli w kryminalnym dramacie sądowym Akt oskarżenia (1947) lub też kontrabasu w psychologicznym dreszczowcu noir Nieznajomi z pociągu (1951).
W wojennym dramacie psychologicznym Łódź ratunkowa (1944) pojawił się w reklamie środka odchudzającego zamieszczonej w gazecie odnalezionej przez rozbitków. Epizod ten uważał za swoją ulubioną kreację cameo. Początkowo miał problem z wymyśleniem okoliczności, w jakich miałby pojawić się na ekranie. Pierwotnie chciał wcielić się w zmarłego unoszącego się na wodzie, jednak zrezygnował z tego pomysłu, w obawie przed utonięciem. „Postanowiłem więc uwiecznić fakt swojego wyszczuplenia, a równocześnie wygrać swój kawałek roli: pozując do zdjęć «przed» i «po» kuracji odchudzającej. Przedrukowaliśmy te zdjęcia jako reklamę prasową, wychwalającą wymyślony środek «Reduco» – a widzowie mogli zobaczyć zarówno ogłoszenie, jak i mnie samego, kiedy William Bendix rozkładał starą gazetę znalezioną w łodzi” – argumentował.
W 1962 tłumaczył role cameo w swoich filmach w następujących słowach: