Krytycy określają jego podejście szerzej jako determinizm geograficzny. Piotr Wójcik z Krytyki Politycznej argumentował, że współczesny rozwój zależy od instytucji, a nie od geografii, wskazując na przykład Korei Południowej i Korei Północnej jako państw o identycznych warunkach geograficznych, lecz skrajnie odmiennych wynikach rozwojowych. Michał Lubina zarzucił Bartosiakowi wyprowadzanie z geografii żelaznych i obiektywnych praw, przy jednoczesnym ignorowaniu uwarunkowań kulturowych, ekonomicznych i społecznych.
Odbiór
Wpływ na debatę publiczną Bartosiak jest uznawany za jedną z centralnych postaci, które ukształtowały polską oddolną geopolitykę popularną po rosyjskiej aneksji Krymu w 2014 r.. Tygodnik Powszechny opisał zjawisko polskiej mody na geopolitykę, w którym Bartosiak odgrywa kluczową rolę, zaznaczając, że geopolityka jako zjawisko internetowe jest znacznie bardziej popularna niż jako subdyscyplina akademicka.
Książka Pacyfik i Eurazja stała się bestsellerem jeszcze przed oficjalną premierą. Recenzja w Sprawach Międzynarodowych uznała ją za pracę w Polsce pionierską, podejmującą jedno z najważniejszych zagadnień strategicznych współczesności.