Stanisław Obmiński (ur. 5 września 1903 we Lwowie, zm. 13 czerwca 1951 w Sopocie) – żołnierz I oraz II wojny światowej, inżynier dróg i mostów, nauczyciel, kierownik robót budowlanych, wykładowca Politechniki Lwowskiej, zastępca profesora Politechniki Gdańskiej. Specjalizował się w statyce i konstrukcjach budowlanych.

Życiorys W 1918 był ochotnikiem w walkach w obronie Lwowa, w 1920 żołnierzem wojny polsko-bolszewickiej. W czerwcu 1921 ukończył XI Gimnazjum Klasyczne we Lwowie. W czerwcu 1928 roku ukończył studia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej uzyskując dyplom inżyniera dróg i mostów. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” we Lwowie.

W latach 1927–1928 i 1931–1935 pracował na Politechnice Lwowskiej, a od lipca 1928 do sierpnia 1931 był zatrudniony na budowie Państwowej Fabryki Związków Azotowych w Tarnowie Mościcach. W maju 1931 uzyskał uprawnienia budowlane na obszarze Polski. Od 1 września 1931 do czerwca 1935 uczył w Państwowej Szkole Technicznej we Lwowie na Wydziale Drogowo-Wodnym oraz na kursie dla majstrów budowlanych.