Od 1 lipca 1935 do września 1939 mieszkał w Gdyni, gdzie prowadził własne biuro konstrukcyjne. Opracował ponad czterdzieści obliczeń statycznych i konstrukcyjnych dla obiektów w Gdyni, między innymi: projektowanej wówczas Bazyliki Morskiej, szpitala Sióstr Miłosierdzia, klasztoru oo. Franciszkanów, kina Polonia, budynku Funduszu Emerytalnego Banku Gospodarstwa Krajowego, rozbudowy i przebudowy budynku Komisariatu Rządu, Urzędu Celnego Strefy Wolnocłowej, pochylni dla Stoczni Gdyńskiej i traserni Stoczni Marynarki Wojennej, budynków Rzeźni Miejskiej, koszarów IV Morskiego Batalionu Strzelców, a także domów dla oficerów Polskiej Marynarki Wojennej na Helu.
We wrześniu 1939 brał udział w obronie Helu w Szefostwie Fortyfikacji Wybrzeża (w stopniu porucznika), skąd został wzięty do niewoli. Od 2 października 1939 do lutego 1945 był jeńcem w Oflagu II C Woldenberg, gdzie prowadził wykłady w Studium Dokształcania Politechnicznego.
24 kwietnia 1945 został członkiem Grup Operacyjnych w Elblągu, Gdańsku i Gdyni. Od maja do czerwca 1945 pracował w Departamencie Morskim Ministerstwa Przemysłu, a od czerwca do lipca 1945 w Biurze Odbudowy Portów w Gdańsku. Od 1 sierpnia 1945 do 31 marca 1946 był kierownikiem Wydziału Budowlanego Społecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego - Oddział Wybrzeża Morskiego w Sopocie.